حدود وثغور آزادی رسانه های گروهی در قوانین عادی :

با در نظر گرفتن ماهیت و گستردگی رسانه های گروهی میتوان گفت که مخاطبان این رسانه ها ، اقشار مختلف جامعه هستند که تحت پوشش آنها در سراسر کشور قرار دارند در چهار چوب حقوق ارتباطات جمعی هر یک از مخاطبان که به نحوی از آنها مخاطب رسانه ای از رسانه های گروهی هستند . ضمن برخورداری از حق انتشار و دریافت اخبار و اطلاعات حقوقی اند که باید توسط رسانه های گروهی رعایت شوند . این حقوق شامل و نه محدود به موارد ذیل میباشد :

حق مخاطب برای در امان ماندن از تعرض رسانه های گروهی و اینکه مورد افترا و تهمت قرار نگیرند وبه آنها حتاکی و فحاشی نشود .

حق حقوق شهروندان نسبت به اینکه رسانه های گروهی ، نوشتاری و شنیداری ، مطالب ، عکس ، فیلم ، نمایش و تصاویری را منتشر نکنند که عفت عمومی جامعه را مخدوش کند . و یا به اخلاق اجتماعی و ارزشهای پذیرفته شده خانوادگی آنها لطمه بزند .

حق دولت و موسسات دولتی به اینکه اسرار امنیتی و نظامی مملکت افشاء نشود و کشور دچار نا آرامی و کشمکشهای قومی و نژادی نگردد . رعایت این قبیل حقوق از طرف رسانه های گروهی که شامل حقوق بنیادین شهروندان و حقوق دولت برای حفظ موقعیت و تحکیم پایه های حکومت خود ف حفظ تمامیت ارزی و امنیت و آرامش جامعه است ، مرز و محدوده آزاد این فعالیت رسانه های گروهی را شکل میدهد این حدود که در قانون اساسی حقوق عمومی خوانده شده است در قوانین عادی به تفصیل و گاهی با ذکر مصادیق شرح داده شده است .

مثلا : عدم انتشار عکسها و تصاویر و مطالب خلاف عفت عمومی . عدم ایجاد اختلاف میان اقشار جامعه بویژه از طریق طرح مسایل نژادی و قومی عدم افشا و انتشار اسناد و دستورها و مسایل محرمانه و اسرار نیروهای مصلح و ...... این  موارد از جمله حقوق مخاطبان رسانه های گروهی و محدوده آزادی این رسانه هاست .

قواعد بین المللی حاکم بر رسانه های گروهی :

آزادی بیان و ابراز عقیده با بهره گیری از وسایل ارتباط جمعی در چهار چوب قانون و در راستای منافع ملی هر جامعه در قالب نظامهای حقوقی جهان پذیرفته شده و به عنوان یک قاعده بین المللی درآمده است . حقوق و آزادیهایی که لازمه کار رسانه های گروهی است و ماهیت اساسی آنها را شکل میدهند در بسیاری از اعلامیه ها و معاهدات  بین المللی گنجانده شده و به تایید تقریبا تمامی دولتهای جهان رسیده است در این بخش به بخشی از این معاهدات اشاره میشود :

1-     منشور ملل متحد و اعلامیه جهانی حقوق بشر : اعلامیه جهانی حقوق بشر بر مبنای پیش برد و تشویق احترام به حقوق بشر و آزادی های اساسی برای همگان بدون تمایز از حیث نژاد ، جنس ، زبان یا مذهب در تاریخ ده دسامبر 1984 به عنوان یکی از نخستین دستاوردهای ملل متحد به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل رسیده است . مواد یک و دو این اعلامیه تاکید میکند که تمامی افراد بشر آزاد بدنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند و حق دارند از تمام حقوق و کلیه آزادیهای مندرج در اعلامیه بهرمند شوند . همچنین این اعلامیه انتشار و تبادل آزادانه عقاید و نظرات را از پر بهاترین حقوق بشر بر میشمارد و تاکید میکند : هر فردی حق آزادی عقیده و بیان دارد و این حق مستلزم آن  است که کسی از داشتن عقاید خود بیم و نگرانی نداشته باشد و در کسب و دریافت و انتشار اطلاعات و افکار به تمام وسایل ممکن و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشد .

2-     آزادی گردش اطلاعات در میثاقهای ( پیمانهای ) بین المللی : بدنبال تصویب جهانی اعلامیه حقوق بشر حقوق و آزادیهای مذکور در آن در دو میثاق بین المللی جداگانه به تفصیل تهیه و تصویب گردید .