اجتماعی ، دانستن از جمله نیازهای ظاهری هستند . از سوی دیگر نیاز به بیگانه ستیزی ، نژاد پرستی ، ملی گرایی در زمره نیازهای باطنی و شاید گاهی ناخداگاه بشمار بیاید .

۴-    افکار عمومی به واسطه رسانه ها گروهی باید گسترش یابد گسترش افکار عمومی در جوامع قدیم بسیار کند بوده است و به همین نصبت از شدت و نتیجه گیری بی بهره مانده است در جوامع جدید با ورود رسانه های گروهی به عرصه زندگی و اشاعه سریع اخبار و انعکاس بلامانع و بلامنازع رخدادهای اجتماعی بویژه از طریق مطبوعات ، رسانه های گروهی ، رادیو و تلویزیون ، سایتهای اینترنتی و غیره گسترش میابد اگر سابق افکار عمومی در محیط های کوچک از طریق ارتباط رو در رو و کند جریان میافت امروز سرعت توزیع و انتشار افکار مدیون رسانه های گروهی است ، سانسور برای جلوگیری از گسترش افکار عمومی نیز پدیده ای امروزی است مراکز رادیو و تلویزیون و مطبوعاتی فرستنده هایی هستند که از نظر خبری افراد را به منزله گیرندگان خبر بی وقفه تغذیه میکنند .

۵-    افکار عمومی باید با دخالت مستقیم مردم گسترش یابد همه روزه وقایعی اتفاق می افتد و اخباری پخش میشود بی آنکه بر مردم اثر چندانی بگذارد ولی روزی فرا میرسد که واقعه ای مردم را بر می انگیزد و یکباره به خیابانها میریزند آنگاه که سیل انسانها روان میشود و عموم مردم به یک رسانه توانای تبلیغی تبدیل میشوند مثل مسابقات جام جهانی

ساختار افکار عمومی : برا ی اینکه افکار عمومی شکل بگیرد باید سه عامل وجود داشته باشد 1-  کانالهای ارتباطی  2-  موضوعات  3-  عموم مردم .

1-     کانالهای ارتباطی : وجود رسانه های جمعی برای شکل گیری افکار عمومی الزامی نیست و کانالهای اولیه کافی هستند اما تلفیقی از رسانه های جمعی و کانالهای ارتباطی مناسب تر است .

2-     موضوعات : یک موضوع ممکن است به صورت مبهم مطرح شود وروی تعداد زیادی از مردم تاثیر بگذارد چرا که پاسخ قابل قبولی برای آن وجود ندارد بنابر این موضوعاتی برای بحث خواهند داشت .

3-     عموم مردم : عموم مردم آن دسته از مردم هستند که به یک موضوع توجه میکنند آنها باید به آن موضوع علاقه داشته باشند و قادر به یاد گیری چیزهایی راجع به آن نیز باشند . ارتباط موضوعات را به عموم مردم پیوند میزند در واقع مطالعه ساختار افکار عمومی روش این پیوندهاست .

پیوندهایی که در مطالعه ساختار افکار عمومی مورد توجه قرار میگیرد عبارتند از :

1-    در اطراف یک موضوع بین افراد ارتباط صورت میگیرد . و بدین ترتیب هر فردی گرایشی نسبت به آن موضوع پیدا میکند اگر این گرایش به مرحله کلام عمل یا رفتار درآید در حقیقت به شکل یک عقیده و فکر درآمده است و اگر هرگز بیان نشود عقیده ای را نیز بوجود نیاورده و جایگاهی نیز در فرآیند افکار عمومی نخواهد داشت ، برخی از گرایشهای شخصی تنها زمانی به شکل افکار عمومی در می آید که در غالب سخنرانی یا مصاحبه و یا در جریان مبارزات انتخاباتی ابراز شود .

2-    مردم معمولا عقاید خود را در مورد موضوعات مختلف به یکی از اعضای گروه خود یا دیگر گروههایی که ارتباط تنگاتنگی با آنان دارند بیان میکنند در اصل اگر اعضای خانواده همسایگان یا همکاران موافق باشند ممکن است عقاید مشترکی ایجاد شود . اشخاص ، افکار و عقایدی را که در افراد وابسته به آن مخالفت ایجاد میکنند معمولا تغییر میدهند در غیر اینصورت از گروه ترد میشوند .

3-    مردم از طریق رسانه های جمعی یا شبکه های میان فردی از نظراتی که در یک مجموعه بزرگتر وجود دارد آگاه میشوند اگر شخص افرادی را بیابد که از دیدگاههای او طرفداری میکنند عقیده خود را راسخ تر بیان میکند اما زمانی که این افکار با مخالفت روبرو شوند به مشکل برخواهد خورد .